21.3.07

Αποφάσεις...

Μετά από 1,5 χρόνο εργασίας στην "παθιασμένη" εταιρία έρχεται σιγά σιγά η στιγμή του αποχαιρετισμού...
Ενός αποχαιρετισμού που από την πλευρά μου θα χαρακτηριστεί πρόωρος. Γιατί προέκυψε όταν τα μεγάλα κεφάλια (σίγουρα με μικρά....) αποφάσισαν να απαλλάξουν την εταιρία από το βάρος του IT και να εμπιστευτούν τις υπηρεσίες την μεγάλης στρουμφοεταιρίας. Ένα μεγάλο αριθμό συναδέλφων μας στέλνουν πακέτο, προίκα, έρμα, πάρτε το όπως θέλετε. Φυσικά όχι γιατί τους νοιάζει το να μείνουμε άνεργοι, αλλά για τους παρακάτω λόγους:
  • Να συνεχιστεί απρόσκοπτα η παροχή της υπηρεσίας, και αυτό θα γινόταν μόνο από τα άτομα που έκαναν ήδη τη δουλειά
  • Να μην ξεπαραδιαστούν με τις αποζημιώσεις σε περίπτωση απολύσεων,
  • Να μην "ματώσουν" την ήδη πληγωμένη τη φήμη της εταιρίας, απολύοντας μεγάλο αριθμό ατόμων.
Οπότε ήρθε για μένα η στιγμή των αποφάσεων.
Τι να κάνω;

Να ακολουθήσω τους συναδέλφους μου γνωρίζοντας ότι θα παω σε ένα μεγάλο στρουμφοχωριό, με τουλάχιστον ισόποση αμοιβή και μια σειρά παροχών από αυτές που κάνουν όλες οι μεγάλες εταιρίες;
Ή να δοκιμάσω την τύχη μου σε μια νέα εταιρία, με αβέβαιο μέλλον, με τελικά μικρότερες απολαβές προς το παρόν, αλλά με μεγάλες προοπτικές καριέρας σε περίπτωση επιτυχίας;

Μπέρδεμααα.... Τη μια στιγμή έτσι την άλλη αλλιώς. Τη μια στο στρουμφοχωριό, την άλλη Χ-μαν. Η ζυγαριά παλαντζάρει, πότε από εδώ και πότε από εκεί. Κάθε φορά που ακούω μια γνώμη, με τραβάει προς τη μια μεριά ή την άλλη... Και εγώ κάπου στη μέση ζαλισμένος...
Και το χειρότερο; Δεν έχω όλα τα δεδομένα για να πάρω απόφαση. Πως εγώ ένας άνθρωπος που αποφασίζει με βάση τη λογική, να πάρω απόφαση χωρίς να έχω το βασικό συστατικό, τα δεδομένα;

Όταν αποφασίσω θα σας πώ...
Και να αφήσω την Πίκα μου μόνη της; :(

Δεν υπάρχουν σχόλια: