11.12.06

Η ελλάδα με πληγώνει...

είτε μένω εδώ...

Πριν από λίγο καιρό, παρόλο που ήμουν πεπεισμένος για τη ματαιότητα του επιχειρήματός μας, με έπεισες ντάλα καλοκαίρι, να ασχοληθούμε με το διαγωνισμό καινοτομίας. Καταλήξαμε σε 2-3 ιδέες που μας φάνηκαν και ακόμα μας φαίνονται αξιόλογες...

και μια νέα με οράματα και ιδέες (εσύ) και ένας νέος με ιδέες αλλά απογοητευμένος πια, που του έχεις μεταδώσει τη σπίθα σου, καταθέσαμε τις προτάσεις αυτές στο διαγωνισμό Innovation 2006. Και περιμέναμε τα αποτελέσματα με αισιοδοξία...

Ότι για μια φορά σε αυτή τη χώρα, κάποιος θα ασχοληθεί σοβαρά με τις ιδέες των νέων. Τις ιδέες ανήσυχων ανθρώπων που θέλουν να δουν μπροστά και να προτείνουν πράγματα...

Δυστυχώς τα αποτελέσματα μας πρόδωσαν... Όχι γιατί δεν επιλέχθηκε καμία από τις προτάσεις μας... Όχι γιατί δεν πήραμε το έπαθλο της Α φάσης... Όχι γιατί οι ιδέες που προκρίθηκαν ήταν καλύτερες και μας στεναχώρησε η ένδειά μας...Όχι !

Αλλά γιατί οι προτάσεις που προκρίθηκαν, ήταν τόσο νέες όσο και η λέξη αναξιοκρατία. Ντροπή !! Και όταν έστειλα mail διαμαρτυρίας στη διοργανώτρια μου απάντησαν.

"Σκάσε που τολμάς να αμφισβητείς τα αποτελέσματα και το κύρος των επιστημόνων που έκριναν τις προτάσεις."
Μα αν οι επιστήμονες αυτοί δεν γνωρίζουν το χώρο τους και προκρίνουν προτάσεις που έχουν ήδη υλοποιηθεί εδώ και καιρό ως καινοτόμες...

"Στο κάτω κάτω αυτοί είναι οι όροι του διαγωνισμού και αν σ'αρέσει"
Όχι λοιπόν δε μ'αρέσει. Λυπάμαι και θυμώνω γιατί έχετε στα χέρια σας τις προτάσεις μας τις οποίες μπορείτε ανά πάσα στιγμή να αξιοποιήσετε...

είτε ταξιδεύω...

Αυτοί οι βάρβαροι που κατοικούσαν σε σπηλιές όταν εμείς είχαμε χοληστερίνη, πόσο έχουν εκτιμήσει τον πολιτισμό των αρχαίων Ελλήνων...

Αυτό τον πολιτισμό που το Βυζάντιο "έθαψε", καίγοντας τους ναούς...

Αυτό τον πολιτισμό που εμείς ξεπουλάμε επειδή τα απομεινάρια του βρέθηκαν σε δικό μας χωράφι...

Αυτοί οι βάρβαροι που λέτε, αυτοί που ξεκίνησαν 2 παγκόσμιους πολέμους, έχουν μια πρωτεύουσα γεμάτη αρχαία ελληνικά στοιχεία. Τα οποία αναδυκνείουν αφιερώνοντας ολόκληρο μουσείο για να στεγάσουν ολόκληρο ναό...

Μια πόλη, στην οποία δεν ακούς κορναρίσματα, το κύριο μέσο μετακίνησης είναι το ποδήλατο, το μετρό πάει παντού, τα λεωφορεία έρχονται στην ώρα τους, το γραφικό τράμ είναι ταχύτατο και εξυπηρετικό...

Μια πόλη γεμάτη πλατείες, και ανοιχτούς χώρους, μουσεία,

μια πόλη ήσυχη χωρίς φασαρία από "πειραγμένες" εξατμίσεις και μουσική rap από στερεοφωνικά αυτοκινήτων.

Μια πόλη στην οποία μπορεί μια κοπέλα να περπατήσει βράδυ μόνη της χωρίς φόβο.

Μια πόλη που αναδεικνύει το πνεύμα των Χριστουγέννων με το στολισμό της, τις Χριστουγεννιάτικες αγορές, και τις εκδηλώσεις.


Μια πόλη (και μια χώρα) που ντρέπεται για την πρόσφατη ιστορία της, αλλά την προβάλει όσο μπορεί, για να μην την ξεχνάει...

Ναι σίγουρα δεν έχουν τον γαλάζιο ουρανό της χώρας μας και τις παραλίες μας... Αλλά είμαι σίγουρος πως αν είχαν τις παραλίες μας, δεν θα τις είχαν γεμίσει ομπρέλες και σπουπίδια...

Αλλά αυτοί είναι βάρβαροι μην το ξεχνάμε...

Ευτυχώς που έχω και εσένα να μου κρατάς το χέρι, να μου ομορφαίνεις τη ζωή, να με γλυκαίνεις, να... να... Να με αφήνεις να κάνω ακόμα όνειρα...

powered by performancing firefox

Δεν υπάρχουν σχόλια: