31.12.06

Λίγες ώρες πρίν φύγει το 2006

εδώ μπροστά από την οθόνη, αφού πέρασα το βιντεάκι από την καινούρια μου κάμερα που μου έκανες δώρο εσύ, σκέφτομαι τι ήταν αυτό που χαρακτήρισε τη χρονιά που πέρασε.

Ποιά στιγμή, ποιά ανάμνηση θα μου μείνει; Τι θα μου έρχεται στο μυαλό όταν ακούω 2006;

Μια ματιά, μια στιγμή, και από τότε κάθε μέρα πιο ευτυχισμένη μαζί σου...
Αυτό θα θυμάμαι για τη χρονιά που μας αφήνει σε λίγο

Μα αν ξεφύγω λίγο από το στενό κύκλο μας, τι βλέπω; τι θυμάμαι ;

Οι τελευταίες εικόνες της χρονιάς, είναι αυτές της βάρβαρης εκτέλεσης ενός ανθρώπου...
Δεν είμαι δικαστής για να κρίνω τα εγκλήματα για τα οποία κατηγορείται, που μάλλον είναι αρκετά...
Όμως και πολλοί άλλοι έπραξαν τα ίδια και μεγαλύτερα εγκλήματα σε πιο κοντινές χώρες σε αυτή του Μεγάλου αφεντικού, αλλά πέθαναν από γεράματα χωρίς καν να δικαστούν. Ναι αλλά αυτοί υπηρέτησαν τα συμφέροντά τους...

Σύμφωνα με τη λογική τους δηλαδή, πρέπει όλες οι υπόλοιπες χώρες, να κάνουν ένα ντου στη χώρα του μεγάλου Αφεντικού (η οποία έχει την πιο "δημοκρατική" δικτατορία, αλλά τα ζώα που κατοικούν εκεί, δεν το έχουν καταλάβει γιατί τα ταϊζουν κουτόχωρτο...) να συλλάβουν το Μεγάλο βλάκα, και αφού τον δικάσουν για τα εγκλήματα που έχει κάνει ανά τον κόσμο, να τον κρεμάσουν μπροστά στο χιονόσπιτο...

Λές να υπάρχει ελπίδα;

Μα ναι, σίγουρα υπάρχει, και για αυτό θα αφήσω ως τελευταία εικόνα την παρακάτω:

Κάποιες μέρες πρίν τα Χριστούγεννα, είχαμε κατέβει μια βολτίτσα στο Σύνταγμα. Κόσμος πολύς, φωτάκια, μεγαλοπρέπεια, και κάπου εκεί πίσω από το Καρουσέλ, μια γιαγιά περπατούσε σκυφτή ντυμένη με κουρέλια... Για εκείνη δεν ήταν όλα τόσο όμορφα, περνούσε χωρίς καν να κοιτάει, η χαρά δεν ήταν για εκείνη...

Και ξαφνικά μια Κυρία, καλοντυμένη με ένα κοριτσάκι στο χέρι, αφήνει για λίγο τη μικρή η οποία έμεινε να κοιτάει με το γλυφιτζούρι στο χέρι... Η Κυρία αυτή, έβγαλε ένα χαρτονόμισμα από το πρτοφόλι της και το έβαλε στο χέρι της γιαγιάς, κάτι τις ψυθίρισε και απομακρύνθηκε...

Αυτή είναι μια όμορφη εικόνα και θα είναι μια από αυτές που θα κρατήσω από το 2006...

Υπάρχει τόση δυστυχία σε αυτόν τον κόσμο, αλλά εμείς μπορούμε να την καταπολεμήσουμε. Και χαίρομαι γιατί δεν είμαι ο μόνος που το πιστεύει αυτό...

Καλή μας χρονιά λοιπόν

Υ.Γ. Αν υπάρχει κάποιος που διαβάζει αυτό το ημερολόγιο, εκτός από τους συνήθεις υπόπτους, ας ρίξει μια ματιά και εδώ

powered by performancing firefox

11.12.06

Η ελλάδα με πληγώνει...

είτε μένω εδώ...

Πριν από λίγο καιρό, παρόλο που ήμουν πεπεισμένος για τη ματαιότητα του επιχειρήματός μας, με έπεισες ντάλα καλοκαίρι, να ασχοληθούμε με το διαγωνισμό καινοτομίας. Καταλήξαμε σε 2-3 ιδέες που μας φάνηκαν και ακόμα μας φαίνονται αξιόλογες...

και μια νέα με οράματα και ιδέες (εσύ) και ένας νέος με ιδέες αλλά απογοητευμένος πια, που του έχεις μεταδώσει τη σπίθα σου, καταθέσαμε τις προτάσεις αυτές στο διαγωνισμό Innovation 2006. Και περιμέναμε τα αποτελέσματα με αισιοδοξία...

Ότι για μια φορά σε αυτή τη χώρα, κάποιος θα ασχοληθεί σοβαρά με τις ιδέες των νέων. Τις ιδέες ανήσυχων ανθρώπων που θέλουν να δουν μπροστά και να προτείνουν πράγματα...

Δυστυχώς τα αποτελέσματα μας πρόδωσαν... Όχι γιατί δεν επιλέχθηκε καμία από τις προτάσεις μας... Όχι γιατί δεν πήραμε το έπαθλο της Α φάσης... Όχι γιατί οι ιδέες που προκρίθηκαν ήταν καλύτερες και μας στεναχώρησε η ένδειά μας...Όχι !

Αλλά γιατί οι προτάσεις που προκρίθηκαν, ήταν τόσο νέες όσο και η λέξη αναξιοκρατία. Ντροπή !! Και όταν έστειλα mail διαμαρτυρίας στη διοργανώτρια μου απάντησαν.

"Σκάσε που τολμάς να αμφισβητείς τα αποτελέσματα και το κύρος των επιστημόνων που έκριναν τις προτάσεις."
Μα αν οι επιστήμονες αυτοί δεν γνωρίζουν το χώρο τους και προκρίνουν προτάσεις που έχουν ήδη υλοποιηθεί εδώ και καιρό ως καινοτόμες...

"Στο κάτω κάτω αυτοί είναι οι όροι του διαγωνισμού και αν σ'αρέσει"
Όχι λοιπόν δε μ'αρέσει. Λυπάμαι και θυμώνω γιατί έχετε στα χέρια σας τις προτάσεις μας τις οποίες μπορείτε ανά πάσα στιγμή να αξιοποιήσετε...

είτε ταξιδεύω...

Αυτοί οι βάρβαροι που κατοικούσαν σε σπηλιές όταν εμείς είχαμε χοληστερίνη, πόσο έχουν εκτιμήσει τον πολιτισμό των αρχαίων Ελλήνων...

Αυτό τον πολιτισμό που το Βυζάντιο "έθαψε", καίγοντας τους ναούς...

Αυτό τον πολιτισμό που εμείς ξεπουλάμε επειδή τα απομεινάρια του βρέθηκαν σε δικό μας χωράφι...

Αυτοί οι βάρβαροι που λέτε, αυτοί που ξεκίνησαν 2 παγκόσμιους πολέμους, έχουν μια πρωτεύουσα γεμάτη αρχαία ελληνικά στοιχεία. Τα οποία αναδυκνείουν αφιερώνοντας ολόκληρο μουσείο για να στεγάσουν ολόκληρο ναό...

Μια πόλη, στην οποία δεν ακούς κορναρίσματα, το κύριο μέσο μετακίνησης είναι το ποδήλατο, το μετρό πάει παντού, τα λεωφορεία έρχονται στην ώρα τους, το γραφικό τράμ είναι ταχύτατο και εξυπηρετικό...

Μια πόλη γεμάτη πλατείες, και ανοιχτούς χώρους, μουσεία,

μια πόλη ήσυχη χωρίς φασαρία από "πειραγμένες" εξατμίσεις και μουσική rap από στερεοφωνικά αυτοκινήτων.

Μια πόλη στην οποία μπορεί μια κοπέλα να περπατήσει βράδυ μόνη της χωρίς φόβο.

Μια πόλη που αναδεικνύει το πνεύμα των Χριστουγέννων με το στολισμό της, τις Χριστουγεννιάτικες αγορές, και τις εκδηλώσεις.


Μια πόλη (και μια χώρα) που ντρέπεται για την πρόσφατη ιστορία της, αλλά την προβάλει όσο μπορεί, για να μην την ξεχνάει...

Ναι σίγουρα δεν έχουν τον γαλάζιο ουρανό της χώρας μας και τις παραλίες μας... Αλλά είμαι σίγουρος πως αν είχαν τις παραλίες μας, δεν θα τις είχαν γεμίσει ομπρέλες και σπουπίδια...

Αλλά αυτοί είναι βάρβαροι μην το ξεχνάμε...

Ευτυχώς που έχω και εσένα να μου κρατάς το χέρι, να μου ομορφαίνεις τη ζωή, να με γλυκαίνεις, να... να... Να με αφήνεις να κάνω ακόμα όνειρα...

powered by performancing firefox